Blog

Dynamiczny rozwój rynku retail parków w Polsce sprawia, że coraz więcej inwestorów – zarówno dużych deweloperów, jak i podmiotów realizujących pojedyncze projekty – decyduje się na tego typu przedsięwzięcia. Popularność parków handlowych wynika m.in. z ich elastyczności, niższych kosztów budowy i eksploatacji oraz stabilnego popytu po stronie najemców.
Nawet najbardziej obiecujący projekt może jednak przynieść poważne straty, jeśli na etapie planowania i realizacji inwestor zlekceważy zagadnienia prawne. Poniżej prezentujemy najważniejsze ryzyka, które warto zidentyfikować i skutecznie ograniczyć.

1. Faza planowania: najważniejsze decyzje zapadają zanim powstanie projekt budowlany

Badanie nieruchomości
Podstawowym krokiem jest kompleksowe due diligence działki, obejmujące:

• status prawny (własność, służebności, obciążenia hipoteczne),
• zgodność przeznaczenia z miejscowym planem zagospodarowania (MPZP),
• dostęp do drogi publicznej,
• ograniczenia wynikające z ochrony środowiska,
• stan techniczny gruntu (warunki wodne i geotechniczne).

Niedokładna analiza może skutkować koniecznością przeprojektowania obiektu, odmową udzielenia pozwolenia na budowę, a nawet wstrzymaniem inwestycji.

Projekt architektoniczny zgodny z przepisami
Projekt architektoniczno‑budowlany oraz projekt techniczny muszą uwzględniać wszystkie wymogi:

• MPZP (np. dopuszczalna wysokość, linie zabudowy, lokalizacja parkingów),
• przepisów techniczno‑budowlanych,
• przepisów pożarowych, środowiskowych i BHP.

Błędy projektowe należą do najczęściej spotykanych ryzyk. Ich konsekwencją może być:

• odmowa wydania pozwolenia na budowę,
• uchylenie pozwolenia już w trakcie realizacji,
• konieczność kosztownych zmian wykonawczych,
• spory z generalnym wykonawcą.

2. Faza budowy: umowy, które chronią interes inwestora

Umowa z generalnym wykonawcą (GW)
Jest to dokument o strategicznym znaczeniu dla powodzenia całego przedsięwzięcia. Powinna ona precyzyjnie regulować:

• harmonogram prac,
• odpowiedzialność za opóźnienia i błędy budowlane,
• wysokość oraz zasady naliczania kar umownych,
• zasady odbiorów częściowych i końcowych,
• procedurę zgłaszania wad,
• prawo do odstąpienia od umowy w przypadkach krytycznych.

Niewłaściwie skonstruowana umowa może pozbawić inwestora możliwości dochodzenia roszczeń, narazić na przerwy budowlane lub uniemożliwić szybkie zastąpienie wykonawcy innym podmiotem.

Dokumentowanie procesu budowy
Jednym z najczęstszych problemów inwestorów jest brak formalnych potwierdzeń ustaleń. Niedopilnowanie dokumentacji prowadzi do trudności dowodowych w przypadku sporu. Z tego powodu warto wdrożyć procedury obejmujące:

• archiwizację korespondencji,
• protokoły odbiorów,
• potwierdzenia zmian zakresu prac,
• formalne zatwierdzanie aneksów do umów.

3. Finansowanie projektu: ryzyko nie tylko ekonomiczne, lecz także prawne
Inwestorzy korzystają zazwyczaj z dwóch typów finansowania:
Finansowanie pomostowe

• szybkie w pozyskaniu,
• droższe,
• stosowane na wczesnym etapie inwestycji,
• wymaga mniej zaawansowanej komercjalizacji.

Finansowanie bankowe

• tańsze,
• wiąże się z wyższymi wymaganiami,
• wymaga przedstawienia zawartych umów najmu (pre‑lease),
• często wymaga określonego poziomu wkładu własnego.

Każdy finansujący oczekuje odpowiednich zabezpieczeń, w tym m.in.:

• hipoteki na nieruchomości,
• zastawu na udziałach spółki celowej,
• cesji praw z umów najmu,
• podporządkowania innych zobowiązań,
• oświadczeń o poddaniu się egzekucji.

Przypadki naruszenia
Z punktu widzenia ryzyka kluczowe są tzw. covenants, czyli zobowiązania inwestora wobec finansującego. Nie chodzi wyłącznie o terminowe spłaty, ale również o:

• tempo postępów prac,
• prawidłowość wykonania robót,
• zgodność z harmonogramem i budżetem,
• brak wad konstrukcyjnych.

Ich naruszenie może skutkować:

• podwyższeniem oprocentowania,
• wstrzymaniem finansowania,
• wypowiedzeniem umowy kredytowej,
• egzekucją z zabezpieczeń i utratą inwestycji.

4. Komercjalizacja: najemcy powinni pojawić się zanim powstanie obiekt
Dla instytucji finansujących i dla samego inwestora kluczowe jest zapewnienie wysokiego poziomu najmu już na wczesnym etapie.
Umowy najmu powinny:

• precyzyjnie wskazywać terminy przekazania lokali,
• regulować zasady wykończenia powierzchni,
• określać obowiązki stron w przypadku opóźnień budowy,
• uwzględniać mechanizmy korekcyjne dotyczące czynszów i powierzchni.

Zawarcie umów najmu przed zakończeniem budowy pozwala:

• skrócić czas do rozpoczęcia generowania przychodów,
• zmniejszyć ryzyko pustostanów,
• poprawić parametry finansowania bankowego,
• zwiększyć wartość projektu.

5. Wsparcie prawne: dlaczego warto o nim pomyśleć wcześniej
Wielu inwestorów zgłasza się do kancelarii dopiero po wystąpieniu problemu – gdy doszło do opóźnienia, błędu wykonawcy lub komplikacji w finansowaniu. Wówczas jednak pole manewru jest ograniczone.
Profesjonalne wsparcie prawne już na etapie planowania pozwala:

• prawidłowo przygotować i zabezpieczyć umowy,
• ograniczyć ryzyko utraty finansowania,
• zapobiec sporom z wykonawcami,
• zminimalizować ryzyko błędów projektowych,
• usprawnić proces odbiorów i komercjalizacji.

Jak Kancelaria Chmura i Partnerzy może pomóc?
Kancelaria Chmura i Partnerzy kompleksowo wspiera inwestorów realizujących retail parki oraz projekty komercyjne. Nasze usługi obejmują m.in.:

• due diligence nieruchomości i analizę ryzyk prawnych,
• negocjowanie i przygotowywanie umów (z projektantami, wykonawcami, najemcami),
• wsparcie w procesach administracyjnych, w tym pozwoleniach na budowę,
• obsługę finansowania inwestycji i negocjacje z bankami oraz funduszami,
• reprezentowanie inwestora w sporach z wykonawcami i najemcami,
  bieżące doradztwo prawne na każdym etapie realizacji projektu.

Jeśli planujesz budowę parku handlowego lub chcesz przeanalizować ryzyka w już trwającym projekcie — chętnie pomożemy.

W transakcjach fuzji i przejęć rzadko istnieją proste decyzje. Każda z nich jest wynikiem złożonego splotu analiz finansowych, negocjacji, strategii i oceny ryzyk. Jednym z najbardziej niedocenianych, a jednocześnie kluczowych elementów tego procesu jest prawidłowy podział ról i odpowiedzialności pomiędzy doradców a zarządy spółek.

W ostatnich latach rynek wielokrotnie mierzył się z pytaniem, czy doradca prawny może — lub powinien — odpowiadać za skutki decyzji biznesowych. Doświadczenia te pozwalają dziś precyzyjniej zdefiniować sytuacje, w których rola prawników się kończy, a zaczyna odpowiedzialność menedżerska.

1. Transakcje M&A to decyzje biznesowe – nie prawnicze
Choć proces M&A obfituje w kwestie prawne, sama decyzja o przejęciu, inwestycji czy sprzedaży należy wyłącznie do spółki. Zarząd (lub właściciele) odpowiada za:

• ocenę zasadności strategicznej,
• porównanie wartości transakcji z jej ceną,
• akceptację ryzyk rynkowych, finansowych i operacyjnych,
• podejmowanie decyzji w warunkach niepewności.

Prawo nie gwarantuje powodzenia transakcji. Może jedynie stworzyć ramy, w których ryzyko jest podejmowane świadomie i zgodnie z przepisami.

2. Czego naprawdę dotyczy doradztwo prawne?
Doradca prawny w transakcji M&A:

• identyfikuje i opisuje ryzyka prawne,
• projektuje strukturę transakcyjną i jej zabezpieczenia,
• przygotowuje i negocjuje dokumentację,
• czuwa nad zgodnością działań stron z prawem,
• pomaga przenieść uzgodnienia biznesowe na język prawny.

Doradca nie wycenia aktywów, nie ocenia efektywności inwestycji, nie zarządza spółką i nie odpowiada za jej wybory strategiczne. To nie jest ucieczka od odpowiedzialności — to warunek przejrzystości procesu. Im klarowniejsze role, tym większe bezpieczeństwo obrotu.

3. Kryminalizacja decyzji gospodarczych – zjawisko groźne dla rynku
Zbyt szeroka interpretacja odpowiedzialności menedżerów oraz doradców doprowadziła w ostatnich latach do zjawiska, które coraz częściej nazywa się kryminalizacją decyzji gospodarczych.
Pojawia się ono wtedy, gdy:

• błędną prognozę rynkową traktuje się jak nadużycie,
• ekonomiczne ryzyko myli się z naruszeniem prawa,
• analiza ex post wypiera realia, które obowiązywały w chwili transakcji,
• „szukanie winnych” staje się ważniejsze niż analiza przyczyn rynkowych.

Takie podejście prowadzi do nadmiernie defensywnego zarządzania. A rynek kapitałowy nie rozwija się dzięki unikaniu decyzji — lecz dzięki ich podejmowaniu.

4. Dlaczego audyt nie oznacza błędu?
Ostatnie lata przyniosły wzrost intensywności audytów, kontroli i postępowań dotyczących dużych transakcji. To naturalne w dojrzałych gospodarkach.
Kluczowe jest jednak zrozumienie, że:

• audyt jest analizą, nie aktem oskarżenia,
• kontrola nie przesądza o wystąpieniu naruszeń,
• złożone decyzje nie dają się łatwo ocenić prostymi kategoriami: „słuszna”, „niesłuszna”.

Właśnie dlatego rynek dziś mocniej akcentuje znaczenie stabilnego nadzoru regulacyjnego i jasnych standardów oceny transakcji. Tylko one ograniczają ryzyko nadinterpretacji i zapewniają przewidywalność.

5. Nowe podejście: doradztwo a odpowiedzialność – wreszcie rozdzielone
Wnioski, które można wyciągnąć z doświadczeń ostatnich lat, są zaskakująco konstruktywne:

• odpowiedzialność doradców powinna dotyczyć jakości i rzetelności ich pracy,
• odpowiedzialność menedżerów – ich decyzji i oceny biznesowej,
• odpowiedzialność karna – działań umyślnych lub rażąco sprzecznych z prawem.

To podejście przywraca równowagę, której rynek potrzebuje:
odwaga decyzyjna + profesjonalne doradztwo + stabilne regulacje = zdrowe środowisko transakcyjne.

6. Co z tego wynika dla przyszłych transakcji M&A?
Najważniejszą lekcją jest konieczność:

• precyzyjnego podziału ról w każdym procesie,
• dokumentowania przesłanek decyzji biznesowych,
• właściwego raportowania ryzyk prawnych,
• stosowania stabilnych i jasnych standardów nadzorczych,
• unikania ocen transakcji wyłącznie przez pryzmat niepowodzenia gospodarczego.

Uczestnicy rynku mogą dziś lepiej niż kiedykolwiek oddzielić to, co jest ryzykiem gospodarczym, od tego, co jest naruszeniem prawa. To dobra wiadomość dla inwestorów, doradców i menedżerów. I dla całej gospodarki.

7. Jak możemy pomóc?
Profesjonalne doradztwo prawne w transakcjach M&A polega nie tylko na analizie dokumentów, ale na kompleksowym wsparciu całego procesu decyzyjnego. Nasza rola to zapewnienie bezpieczeństwa prawnego, klarowności i przewidywalności – tak, aby zarząd mógł podejmować decyzje biznesowe w oparciu o pełną i rzetelną informację.
W praktyce wspieramy klientów poprzez:

• strukturyzację transakcji – dobór modelu prawnego odpowiadającego celom biznesowym,
• due diligence prawne – identyfikację ryzyk oraz wskazanie sposobów ich mitygacji,
• negocjacje dokumentacji – zabezpieczenie interesów klienta zgodnie ze standardami rynkowymi,
• analizę regulacyjną – ocenę obowiązków informacyjnych, zgłoszeń do organów czy konsekwencji nadzorczych,
• komunikację z instytucjami finansowymi i nadzorczymi, gdy wymaga tego charakter transakcji,
• wsparcie po transakcji – wdrażanie mechanizmów wykonania umów, rozliczeń i warunków odroczonych.

Pracujemy tak, aby granica między doradztwem prawnym a decyzją biznesową była jasna – a nasz klient miał pewność, że podejmuje decyzje świadome, właściwie udokumentowane i zgodne z prawem.

Kupno mieszkania to jedna z najważniejszych decyzji finansowych w życiu. Każdy metr kwadratowy ma ogromne znaczenie, zwłaszcza gdy ceny nieruchomości osiągają rekordowe poziomy. Jednak wielu kupujących może nie zdawać sobie sprawy, że deweloperzy przez lata stosowali różne praktyki, które prowadziły do zawyżania metrażu lokali. Jedną z nich było wliczanie powierzchni pod ściankami działowymi do powierzchni użytkowej mieszkania. Na szczęście, przełomowy wyrok sądu wskazuje, że takie działanie jest niezgodne z obowiązującymi normami. Co to oznacza dla nabywców mieszkań?

Ścianki działowe a powierzchnia użytkowa – co na to prawo?

Ścianki działowe to elementy konstrukcyjne, które oddzielają pomieszczenia w mieszkaniu, ale nie są częścią jego nośnej struktury. Zgodnie z normą PN-ISO 9836:2015 (ISO 9836:2011) oraz PN-ISO 9836:2022 (ISO 9836:2017), powierzchnia użytkowa lokalu nie powinna uwzględniać powierzchni zajmowanej przez te przegrody.

Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie, wydał wyrok o sygn. akt IV Ca 1735/23, który jasno potwierdza, że deweloperzy nie mają prawa doliczać tej powierzchni do metrażu lokalu. To istotna zmiana, ponieważ dotychczas wiele firm wykorzystywało nieprecyzyjne przepisy, aby zwiększyć powierzchnię mieszkania na papierze, a tym samym jego cenę.

Jak zawyżony metraż wpływa na Twoje finanse?

Jeżeli w umowie zakupu Twojego mieszkania powierzchnia użytkowa została zawyżona przez wliczenie ścianek działowych, to prawdopodobnie zapłaciłeś za więcej metrów, niż faktycznie posiadasz. Przekłada się to na realne straty finansowe.

Weźmy prosty przykład: jeśli różnica w powierzchni wynosi 2-3 m², a cena metra kwadratowego w Twojej lokalizacji wynosi 10-15 tys. zł, to mogłeś przepłacić od 20 do nawet 40 tys. zł! To znacząca kwota, zwłaszcza jeśli finansujesz zakup kredytem hipotecznym, który dodatkowo powiększa całkowity koszt nieruchomości.

Czy możesz odzyskać nadpłacone pieniądze?

Dobra wiadomość jest taka, że jeśli metraż Twojego mieszkania został zawyżony, masz możliwość dochodzenia roszczeń wobec dewelopera. Możesz domagać się zwrotu niesłusznie naliczonych kosztów, a w niektórych przypadkach nawet obniżenia ceny zakupu nieruchomości. Ważne jest jednak, aby działać świadomie i skorzystać z pomocy prawnej, aby dochodzić swoich praw w skuteczny sposób.

Jak możemy Ci pomóc?

Nasza kancelaria specjalizuje się w sprawach dotyczących zawyżonego metrażu mieszkań. Oferujemy:

• analizę umowy deweloperskiej oraz dokumentacji nieruchomości,
• weryfikację poprawności obliczenia powierzchni użytkowej,
• negocjacje z deweloperem w celu odzyskania nadpłaconych środków,
• reprezentację klientów w postępowaniach sądowych.

Jak wygląda proces odzyskania pieniędzy?

1. Analiza dokumentów – Sprawdzamy, czy deweloper prawidłowo określił powierzchnię użytkową w umowie.
2. Ekspertyza techniczna – Współpracujemy z rzeczoznawcami, którzy w razie potrzeby dokonują precyzyjnych pomiarów mieszkania.
3. Negocjacje – Występujemy w Twoim imieniu do dewelopera, dążąc do polubownego rozwiązania sprawy.
4. Postępowanie sądowe – Jeśli negocjacje nie przynoszą efektu, reprezentujemy Cię w sądzie, abyś odzyskał niesłusznie wydane pieniądze.

Nie pozwól, byś przepłacił za mieszkanie!

Jeśli masz podejrzenia, że metraż Twojego mieszkania został zawyżony, nie zwlekaj! Skontaktuj się z naszą kancelarią, aby uzyskać profesjonalną pomoc prawną i dowiedzieć się, jakie masz możliwości działania.

Program Czyste Powietrze, który miał na celu poprawę jakości powietrza w Polsce poprzez finansowanie działań związanych z modernizacją budynków i wymianą źródeł ciepła, został wstrzymany w dniu 28 listopada 2024 r. Decyzja ta budzi wiele wątpliwości, zarówno wśród beneficjentów programu, jak i wykonawców, którzy realizowali projekty związane z termomodernizacją. Jakie są dalsze kroki? Jak odzyskać środki? W tym artykule przedstawiamy, jak Kancelaria Chmura i Partnerzy może pomóc w rozwiązaniu problemów związanych z wstrzymaniem programu i odzyskaniem należnych funduszy.

Czym jest Program Czyste Powietrze?

Program Czyste Powietrze to inicjatywa, której celem było wspieranie właścicieli domów jednorodzinnych w poprawie efektywności energetycznej budynków poprzez dotacje i pożyczki na wymianę pieców węglowych, ocieplenie budynków czy instalację odnawialnych źródeł energii. Dzięki niemu, możliwe było uzyskanie finansowania na szeroką skalę, co miało przyczynić się do ograniczenia emisji spalin i poprawy jakości powietrza w Polsce.

Wstrzymanie programu – jakie są konsekwencje?

Wstrzymanie programu Czyste Powietrze może stanowić poważny problem zarówno dla osób, które już rozpoczęły realizację swoich projektów, jak i dla firm, które były zaangażowane w wykonawstwo prac związanych z termomodernizacją budynków. Beneficjenci, którzy uzyskali decyzję o dofinansowaniu, a także wykonawcy, którzy zainwestowali w materiały czy przeprowadzili prace, mogą napotkać trudności związane z otrzymaniem należnych środków.

Dla wielu osób wstrzymanie programu stanowi również opóźnienie w realizacji planów związanych z poprawą efektywności energetycznej budynku oraz oszczędnościami wynikającymi z niższych kosztów ogrzewania.

Jak Kancelaria Prawna Chmura i Partnerzy może pomóc?

Kancelaria Chmura i Partnerzy posiada bogate doświadczenie w zakresie prawa cywilnego oraz administracyjnego, w tym spraw związanych z programami dotacyjnymi. Jako kancelaria oferujemy kompleksową pomoc zarówno dla wykonawców, jak i beneficjentów Programu Czyste Powietrze.

Dzięki naszej wiedzy i doświadczeniu, pomagamy:

• Beneficjentom programu: Pomagamy w odzyskaniu należnych środków z programu, doradzamy w zakresie formalności, które należy dopełnić w sytuacji wstrzymania programu. Zajmujemy się również reprezentowaniem klientów przed instytucjami odpowiedzialnymi za realizację programu, aby odzyskać dofinansowanie lub pożyczki.
• Wykonawcom: Wspieramy firmy, które były zaangażowane w realizację projektów związanych z termomodernizacją budynków, pomagając w odzyskaniu kosztów poniesionych na materiały, robociznę oraz inne wydatki związane z realizacją umów. Ponadto, doradzamy w zakresie zawierania nowych kontraktów i zabezpieczania przyszłych projektów.

Dlaczego warto skorzystać z naszych usług?

Jako kancelaria prawna specjalizująca się w prawie cywilnym, administracyjnym oraz ochronie środowiska, oferujemy wszechstronną pomoc w przypadku wstrzymania Programu Czyste Powietrze. Dzięki doświadczeniu i indywidualnemu podejściu do klienta, zapewniamy skuteczne rozwiązania prawne, które pozwalają odzyskać należne środki i minimalizować ryzyko związane z opóźnieniami w realizacji projektów.

Nasi prawnicy posiadają praktyczną wiedzę na temat przepisów związanych z programem oraz rozumieją specyfikę branży budowlanej, co pozwala na skuteczną pomoc zarówno w przypadku problemów z administracją, jak i w zakresie negocjacji z instytucjami finansującymi.

Zaufaj profesjonalistom – skontaktuj się z nami!

Jeśli jesteś wykonawcą lub beneficjentem Programu Czyste Powietrze i masz problemy z odzyskaniem środków, nie czekaj – skontaktuj się z nami! Nasi prawnicy oferują fachową pomoc, która pomoże Ci odzyskać należne fundusze i zabezpieczyć Twoje interesy. Skorzystaj z doświadczenia Kancelarii Chmura i Partnerzy i rozwiąż swoje problemy prawne z programem Czyste Powietrze w sposób szybki i skuteczny.

Kredyty frankowe to temat, który od lat budzi wiele emocji wśród kredytobiorców, a ich sytuacja finansowa często staje się coraz trudniejsza. W odpowiedzi na te problemy, wielu klientów decyduje się na zawarcie ugody z bankiem, licząc na rozwiązanie konfliktu. Niestety, z naszego doświadczenia wynika, że zdecydowana większość ugód zawieranych przez kredytobiorców nie jest korzystna. Co więcej, takie porozumienie może wiązać się z nieoczekiwanymi konsekwencjami podatkowymi. W tym artykule przybliżymy, na czym polega problem ugody frankowej, a także jakie mogą wystąpić skutki podatkowe z nią związane.

Ugoda frankowa – czy warto ją zawierać?

Ugoda frankowa to porozumienie między kredytobiorcą a bankiem, mające na celu rozwiązanie sporu dotyczącego kredytu walutowego, w szczególności kredytów denominowanych lub indeksowanych do franka szwajcarskiego. Choć dla wielu osób wydaje się to atrakcyjną alternatywą wobec długotrwałego procesu sądowego, nasza kancelaria, opierając się na wieloletnim doświadczeniu, zauważa, że w większości przypadków ugody te są niekorzystne dla kredytobiorców.

Dlaczego? Przede wszystkim banki często proponują warunki, które wcale nie gwarantują znaczącego obniżenia zobowiązań kredytowych. W rzeczywistości, wiele ugód skutkuje tylko krótkoterminową ulgą finansową, natomiast długofalowo kredytobiorcy tracą na takich rozwiązaniach. Często banki wymagają, by kredytobiorca zaakceptował warunki, które są wciąż niekorzystne, takie jak przeliczenie kredytu po niekorzystnym kursie walutowym, czy dalsze obciążenia związane z oprocentowaniem.

Ugoda frankowa a podatek dochodowy

Zawierając ugodę w sprawie kredytu frankowego, warto być świadomym także możliwych konsekwencji podatkowych, które mogą wyniknąć z umorzenia części zadłużenia lub przeliczenia kredytu. W wielu przypadkach kredytobiorca, nawet jeśli nie otrzymuje fizycznie żadnych środków, może zostać zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu umorzonego długu. Oznacza to, że choć kredytobiorca formalnie „zyskuje” na umorzeniu części kredytu, w rzeczywistości może stanąć przed koniecznością opodatkowania tej kwoty.

Dodatkowo, jeśli ugoda wiąże się z przeliczeniem kredytu na złotówki po kursie z dnia podpisania umowy, mogą wystąpić różnice kursowe, które również mogą podlegać opodatkowaniu. Takie zmiany w wysokości zobowiązań kredytowych mogą prowadzić do powstania przychodu, który może być obciążony podatkiem dochodowym.

Spór sądowy vs. ugoda frankowa – co jest bardziej korzystne?

Z naszego doświadczenia wynika, że spór sądowy jest często lepszym rozwiązaniem niż zawieranie ugody frankowej. Choć postępowania sądowe są czasochłonne i wymagają większego zaangażowania, kredytobiorcy mają znacznie większe szanse na korzystne rozstrzygnięcie. Wiele wyroków sądowych, zarówno w sprawach frankowych, jak i innych sprawach dotyczących umów kredytowych, skutkowało uznaniem klauzul umownych za niedozwolone, co prowadziło do obniżenia wysokości zadłużenia lub całkowitego unieważnienia umowy.

Dodatkowo, w ramach procesu sądowego, istnieje możliwość uzyskania korzystniejszych warunków finansowych, bez konieczności akceptowania propozycji banku, które mogą być mało satysfakcjonujące.

Dlaczego warto skorzystać z usług kancelarii Chmura i Partnerzy?

Nasza kancelaria, posiadając bogate doświadczenie w sprawach frankowych, oferuje kompleksową pomoc prawną i podatkową w takich sprawach. Zespół naszych prawników dokładnie analizuje każdą sytuację i pomaga kredytobiorcom podjąć najlepszą decyzję – czy to w kwestii ugody, czy też w sprawie podjęcia postępowania sądowego.

Jako eksperci w sprawach frankowych, jesteśmy w stanie pomóc Państwu nie tylko w zakresie prawa cywilnego, ale również podatkowego. Współpraca z nami to gwarancja, że podejmą Państwo świadomą decyzję, mając pełną wiedzę o wszystkich aspektach prawnych i podatkowych.

Podsumowanie

Ugoda frankowa, choć może wydawać się atrakcyjną opcją, w większości przypadków nie jest korzystna dla kredytobiorców. Wiele takich porozumień wiąże się z niekorzystnymi warunkami, które mogą pogłębić problemy finansowe. Co więcej, zawarcie ugody może prowadzić do nieoczekiwanych konsekwencji podatkowych, które będą miały wpływ na dalszą sytuację finansową kredytobiorcy. Z tego względu, lepszym rozwiązaniem w wielu przypadkach okazuje się być spór sądowy, który daje większe szanse na korzystne rozstrzygnięcie.

Zapraszamy do kontaktu z naszą kancelarią Chmura i Partnerzy – pomożemy Państwu w analizie sytuacji frankowej oraz w podjęciu najlepszej decyzji, aby uniknąć niekorzystnych skutków podatkowych i finansowych. Nasza pomoc prawna zapewni Państwu kompleksowe wsparcie na każdym etapie sprawy frankowej.

14 czerwca 2024 roku Sąd Najwyższy podjął kolejną ważną uchwałę w sprawach kredytów frankowych (sygnatura: II CSKP 3012/23). Orzeczenie to dotyczy kwestii kluczowej dla kredytobiorców – terminu przedawnienia roszczeń banków o zwrot kapitału po unieważnieniu umowy.

Czego dotyczyła uchwała?
Sąd Najwyższy stwierdził, że termin przedawnienia roszczeń banku o zwrot kapitału rozpoczyna się w momencie, gdy kredytobiorca zakwestionuje postanowienia umowy. Oznacza to, że banki nie mogą dowolnie odsuwać w czasie zgłaszania swoich roszczeń, co znacząco ogranicza ich możliwości działania.

Kluczowe aspekty uchwały:

• Banki muszą wykazywać większą staranność w dochodzeniu swoich roszczeń, ponieważ termin przedawnienia biegnie od momentu podważenia klauzul przez kredytobiorcę.

• Kredytobiorcy zyskują większą pewność prawną i mogą skuteczniej bronić się przed próbami dochodzenia roszczeń przez banki po długim czasie od unieważnienia umowy.

• Uchwała ułatwia kredytobiorcom prowadzenie spraw sądowych i zwiększa ich szanse na korzystne rozstrzygnięcia.

Znaczenie uchwały dla frankowiczów:
Decyzja Sądu Najwyższego to kolejny krok w budowaniu stabilnego i sprawiedliwego orzecznictwa w sprawach frankowych. Dzięki tej uchwale kredytobiorcy mogą skuteczniej bronić się przed nieuzasadnionymi roszczeniami banków, co zwiększa bezpieczeństwo prawne w tego typu postępowaniach.

Stanowisko Kancelarii „Chmura i Partnerzy”:
Zespół naszej kancelarii z zadowoleniem przyjmuje tę decyzję Sądu Najwyższego. Uchwała ta znacząco wzmacnia pozycję kredytobiorców w sporach z bankami i pozwala skuteczniej bronić ich interesów. Jesteśmy gotowi wykorzystać to orzeczenie w sprawach naszych klientów, aby zapewnić im jak najlepsze efekty.

Jak możemy pomóc?
Kancelaria Chmura i Partnerzy oferuje:

• Analizę dokumentacji kredytowej i ocenę potencjalnych roszczeń banku.

• Reprezentację w sprawach sądowych przeciwko bankom.

• Negocjacje w sprawie ugód z instytucjami finansowymi.

Zapraszamy do kontaktu, aby omówić, jak ta uchwała może wpłynąć na Twoją sytuację prawną.

Podsumowanie:
Uchwała Sądu Najwyższego z 14 czerwca 2024 roku to ważne wydarzenie dla wszystkich kredytobiorców frankowych. Ogranicza ona możliwości banków w dochodzeniu roszczeń i wzmacnia pozycję konsumentów. Jeśli masz pytania dotyczące swojej umowy kredytowej lub chcesz skorzystać z naszej pomocy prawnej, skontaktuj się z nami już dziś.

7 maja 2024 roku Sąd Najwyższy podjął ważną uchwałę (sygnatura: II CSKP 2377/22), która ma kluczowe znaczenie dla kredytobiorców frankowych. Decyzja ta rozwiewa wątpliwości dotyczące formalności, jakie muszą spełnić konsumenci w procesie unieważniania umów kredytowych.

Czego dotyczyła uchwała?
Sąd Najwyższy orzekł, że kredytobiorcy nie muszą składać odrębnego oświadczenia o świadomości skutków unieważnienia umowy kredytowej. Wystarczającym krokiem jest wniesienie pozwu do sądu. Tym samym uchwała uprościła procedurę dla konsumentów, eliminując zbędne formalności, które wcześniej były kwestionowane przez banki.

Najważniejsze aspekty uchwały:

• Wniesienie pozwu o unieważnienie umowy jest wystarczającym wyrazem świadomości kredytobiorcy co do skutków prawnych tego kroku.

• Kredytobiorcy nie muszą obawiać się dodatkowych zarzutów banków dotyczących rzekomego braku świadomości skutków unieważnienia.

• Uchwała wzmacnia pozycję konsumentów w sporach sądowych, przyspieszając procesy i redukując ryzyko dodatkowych komplikacji prawnych.

Co to oznacza dla frankowiczów?
Decyzja Sądu Najwyższego to kolejny ważny krok w kierunku uproszczenia procedur sądowych związanych z kredytami frankowymi. Uchwała ta zwiększa szanse kredytobiorców na szybkie i korzystne rozstrzygnięcie ich sprawy, jednocześnie eliminując przeszkody formalne, które mogły opóźniać procesy.

Stanowisko Kancelarii „Chmura i Partnerzy”:
W naszej kancelarii z zadowoleniem przyjmujemy tę decyzję. Uchwała Sądu Najwyższego potwierdza, że kredytobiorcy mają prawo do skutecznej ochrony swoich interesów bez nadmiernych formalności. Jesteśmy gotowi pomóc naszym klientom w pełnym wykorzystaniu możliwości, jakie daje ta uchwała.

Jak możemy pomóc?
Nasza kancelaria oferuje:

• Kompleksową analizę umowy kredytowej pod kątem klauzul abuzywnych.

• Przygotowanie pozwu i pełne wsparcie w trakcie procesu sądowego.

• Doradztwo prawne w sprawach związanych z unieważnieniem umowy kredytowej.

Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak uchwała Sądu Najwyższego z 7 maja 2024 roku może wpłynąć na Twoją sytuację, zapraszamy do kontaktu!

Podsumowanie:
Uchwała Sądu Najwyższego z 7 maja 2024 roku to ważne wydarzenie dla frankowiczów, które może przyspieszyć procesy sądowe i zwiększyć szanse na sukces w sporach z bankami. Jeśli masz kredyt we frankach i potrzebujesz pomocy prawnej, nasza kancelaria jest tutaj, by Cię wesprzeć.

W dniu 25 kwietnia 2024 roku Izba Cywilna Sądu Najwyższego podjęła uchwałę w sprawie o sygnaturze III CZP 25/22, dotyczącą kluczowych kwestii związanych z kredytami frankowymi. Uchwała ta ma istotne znaczenie dla kredytobiorców oraz banków, wpływając na sposób rozstrzygania sporów sądowych dotyczących umów kredytowych indeksowanych lub denominowanych w walutach obcych.

Główne postanowienia uchwały:

1. Niedozwolone postanowienia umowne (klauzule abuzywne): Sąd Najwyższy orzekł, że w przypadku uznania postanowienia umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego, odnoszącego się do sposobu określania kursu waluty obcej, za niedozwolone i niewiążące konsumenta, nie można zastąpić tego postanowienia innym sposobem określenia kursu wynikającym z przepisów prawa lub zwyczajów.
2. Skutki usunięcia klauzul abuzywnych: Jeśli po usunięciu niedozwolonych postanowień dotyczących kursu waluty obcej nie jest możliwe ustalenie wiążącego strony kursu, umowa kredytu nie wiąże stron także w pozostałym zakresie.
3. Rozliczenia między stronami: W sytuacji, gdy umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, każda ze stron ma samodzielne roszczenie o zwrot nienależnie spełnionego świadczenia. Oznacza to, że zarówno bank, jak i kredytobiorca mogą dochodzić zwrotu świadczeń, które spełnili na podstawie nieważnej umowy.
4. Przedawnienie roszczeń banku: Bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot wypłaconych z tytułu kredytu rozpoczyna się co do zasady od dnia następującego po dniu, w którym kredytobiorca zakwestionował względem banku związanie postanowieniami umowy.
5. Brak wynagrodzenia za korzystanie z kapitału: Sąd Najwyższy stwierdził, że w przypadku niewiązania umowy kredytu z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, żadna ze stron nie ma podstawy prawnej do żądania odsetek lub innego wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych w okresie od spełnienia nienależnego świadczenia do chwili popadnięcia w opóźnienie co do zwrotu tego świadczenia.

Znaczenie uchwały dla kredytobiorców:

Uchwała ta potwierdza dotychczasową linię orzeczniczą, zgodnie z którą usunięcie z umowy kredytowej niedozwolonych klauzul walutowych może prowadzić do nieważności całej umowy. Kredytobiorcy, którzy spłacali kredyty na podstawie takich umów, mogą dochodzić zwrotu nienależnie spełnionych świadczeń. Jednocześnie banki nie mają podstaw do żądania wynagrodzenia za korzystanie z kapitału w przypadku nieważności umowy.

Dla kredytobiorców oznacza to możliwość skuteczniejszego dochodzenia swoich praw w sporach z bankami dotyczącymi kredytów frankowych. Warto jednak pamiętać o konieczności indywidualnej analizy każdej sprawy oraz konsultacji z prawnikiem specjalizującym się w tego rodzaju postępowaniach.